Το χόμπι μου
Κατά την διάρκεια εκπομπής
Γυρνώντας στην ελληνική επαρχία -κλινική αποτοξίνωσης- , μετά από σπουδές και έχοντας στο μυαλό σου το απόλυτο άπειρο γεμάτο όνειρα, ψάχνεις εκτός από την επαγγελματική σου καταξίωση, και μια ευχάριστη διέξοδο. Άλλοι ζωγραφίζουν, άλλοι περπατούν, άλλοι κολυμπούν, άλλοι ψαρεύουν, άλλοι κάνουν όλα τα παραπάνω και μερικοί αποφασίζουν να κάνουν εκπομπή και να ασχοληθούν με το ραδιόφωνο.
Ο ραδιοφωνικός σταθμός αποτελεί ορόσημο για την πόλη. Λειτουργεί από το 1960, ασταμάτητα, με μια μικρή περίοδο παύσης (1-2 ετών) λόγω οικονομικών δυσχερειών. Δεν είναι εταιρεία, δεν έχει στόχο το κέρδος. Παλαιότερα λόγω οικονομικής ευμάρειας κατάφερε να απασχολεί 18 εργαζόμενους και να δίνει ψωμί σε ανθρώπους της πόλης. Από ένα σημείο όμως και μετά λόγω των συνθηκών –οικονομικοπολιτικών- έχασε αυτή την αυτοτέλεια και συνέχισε να εκπέμπει με την βοήθεια των μελών του, εθελοντών, που αγαπούν την μουσική και το ραδιόφωνο.
Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Ι.Π. Μεσολογγίου αποτελεί δραστηριότητα του σωματείου Φίλοι του Ραδιοφώνου. Πρόκειται για ένα κοινωφελές σωματείο που φέρει ως αποστολή την συμμετοχή στα κοινά της πόλης από το μετερίζι της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας. Στο παρελθόν ο Σταθμός έδινε και υποτροφίες σε παιδιά της πόλης που ήθελαν να σπουδάσουν στα μεγάλα αστικά κέντρα και δεν είχαν τους απαραίτητους πόρους. Στάθηκε δίπλα σε οικογένειες που είχαν ανάγκη, ενώ κάλυπτε και καλύπτει νυχθημερόν τις ανάγκες της πόλης, σε επίπεδο ενημέρωσης. Συνεντεύξεις, απευθείας συνδέσεις με τα δρώμενα της πόλης και τους φορείς αλλά και θεματικές εκπομπές που προάγουν την παράδοση και τον πολιτισμό, βρίσκει κανείς μόνο στον Σταθμό της Ι.Π. Μεσολογγίου.
Τα μέλη του Σωματείου πολλά και οι εθελοντές που συντηρούν την λειτουργία του σταθμού αρκετοί και κάθε χρόνο ανανεώσιμοι.
Και όμως το ωραίο αυτό χόμπι, που κρατά την φωνή της πόλης ζωντανή και δίνει διέξοδο σε νέους ερασιτέχνες να πειραματιστούν και να εκφράσουν την καλλιτεχνική τους διάθεση, αλλά και σε παλιούς εραστές του παραδοσιακού τραγουδιού να απολαύσουν τις επιτυχίες του παρελθόντος, βάλλεται … όπως όλα τα ωραία σε αυτή τη χώρα.
Πλήττεται καθημερινά από πρόστιμα και φόρους. Χάνει την αξία του, διότι είναι σωματείο, και δεν μπορεί να ανταγωνιστεί τις εταιρείες στις επιδοτήσεις.
Πληρώνει πρόστιμο στο ΙΚΑ επειδή δεν τήρησε την προθεσμία του ενός μήνα, για να ενημερώσει την αλλαγή διοίκησης, ενώ το σωματείο δεν είναι πάγιος εργοδότης κανενός, αλλά περιστασιακός σε τυχόν εργασίες.
Καλείται να πληρώσει υπέρογκο φόρο στο ελληνικό κράτος, κάτι για το οποίο ήταν απαλλαγμένο πολλά χρόνια από ειδικές διατάξεις, όπως όλα τα κοινωφελή ιδρύματα και σωματεία.
Δεν μπορεί να λάβει επιδότηση από πουθενά, διότι επιδοτούνται οι επιχειρήσεις ΜΟΝΟ.
Πώς θα επιζήσει λοιπόν αυτός ο μικροοργανισμός μέσα σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον?
Θα είναι και αυτός άλλο ένα θύμα των άτακτων πολιτικών επιλογών ?
Σύννομο το σωματείο, είναι και θα είναι σωστό στις υποχρεώσεις του και δεν θα αποποιηθεί ούτε των παράλογων προστίμων αλλά ούτε και του φόρου. Ακολουθεί τη νόμιμη πάντα οδό των ενστάσεων και όλων των εξωδίκων και ενδίκων μέσων που του παρέχει το σύστημα. Δραστηριοποιείται μέσα σε ένα κράτος, και θα ακολουθήσει τους κανόνες και τις επιταγές του. Αλλά όταν βλέπει αναλγησία και αδιαφορία δεν έχει παρά να βγει μπροστά και να διαπραγματευτεί, να μιλήσει και να εξηγήσει τα παράλογα.
Θα παλέψω για το χόμπι μου!
Αυτό θέλω να πω με όλα αυτά. Θα παλέψω διότι το αξίζει. Διότι εμπνέει τα νέα παιδιά, και τους δίνει διέξοδο, διότι κρατά τις αναμνήσεις των παλαιότερων, διότι μας κάνει μαθήματα παράδοσης, ιστορίας, οργάνωσης, αγάπης!
Πώς θα ενισχυθεί η ελληνική επαρχία? Πώς θα αναδείξει η Ελλάδα την ταυτότητα της? Πώς θα δοθεί κίνητρο να μην φύγει κανείς?
Με αυτά τα απλά, τα καθημερινά, τα απειροελάχιστα για μερικούς, με αυτά κρατάμε το μυαλό μας καθαρό και διοχετεύουμε την ενέργεια μας!
